Viser arkivet for stikkord keisarsnitt

Når det å bli nekta keisarsnitt tek liv

I november i fjor døydde eit barn i mors mage på sjukehuset i Kristiansund. Kvinna vart nekta keisarsnitt trass i at ho fekk smerter og blødningar ei veke etter termin og trass i stadig fleire dagar gjekk utan at fødslen kom i gang.

Heile 16 dagar etter termin hadde ho enno ikkje fått innvilga ønsket sitt om keisarsnitt, og ungen døydde.

I den sterke frykta vi som sjølv er foreldre har for å miste våre eigne ungar, kan vi ane den uendelege sorga det må vera når ein unge døyr.

Sorga er sjølvsagt like ille uansett kva årsaka er. Men det blir ikkje mindre meiningslaust av at årsaka er at dei som skal hjelpe fødande med å få ungen trygt ut, nektar å gje den behandlinga som kan redde liv.

Moglegheita for å ta keisarsnitt er ei velsigning for gravide. Ein del legar meiner det er bekymringsfullt at talet på keisarsnitt aukar. Det kan det vera grunn til. Der er sikkert somme av dei som får teke keisarsnitt som ikkje treng det av medisinske grunnar.

Men denne debatten er irrelevant når det gjeld kvinner som går mange dagar over termin. I det nemnte tilfellet ba dei vordande foreldra tynt om at legane skulle operere i staden for å vente fordi dei var redde for kva som kunne skje.

Ein veit meir om årsaka til fødselskomplikasjonar og dødfødslar no enn før. Det har kome fram at risikoen er langt større når det har gått mange dagar over termin.

Derfor har det kome nye retningsliner for å setje i gang fødslar når gravide går over termin. Så vidt eg veit skal alle vurderast når dei har gått ei veke over. Fødselen skal fortrinnsvis setjast i gang ved 11 dagar over termin.

Dette er retningsliner, ikkje lovfesta pålegg. Legane kan altså bruke skjønn. Men ønska til kvinnene må også telje.

Somtid kan ein få ei kjensle at av gravide kvinner blir sett på som hysteriske dersom dei blir redde for ungen og eige liv. Men kvinner som er redde, kan faktisk ha særs god grunn til det.

Dei har gått med ungen i magen i mange månader, og kjenner sin eigen kropp og si eiga helse. Ei snikande kjensle av at noko er gale, kan vera ein “magefølelse” som bør takast på alvor.

Det er alltid ein risiko ved å føde, men i dette tilfellet var årsaka ein alvorleg svikt i den helsefaglege vurderinga, slik eg ser det. Eg er lei meg på paret sine vegne, og håpar slikt aldri skjer igjen.

Her er innslaget frå NRK: http://www.nrk.no/nyheter/distrikt/more_og_romsdal/1.7978553