PST-sjef Janne Kristiansen gjekk av i natt. Ho uttalte noko som kan vera gradert informasjon på den opne høyringa om 22. juli på Stortinget i går. Det var rett av ho å gå på grunn av dette.

Eit spørsmål eg likevel stiller meg, er om det er rett at PST skal måtte sitje i ei opa høyring og bli avkrevd svar om forhold som openbart er og bør vera hemmelege.

Det ligg i PST si oppgåve at det dei driv med ikkje skal ut for alle og kvarmann. Dei skal beskytte norske borgarar og myndigheitspersonar mot farer, og for å gjera dette kan ikkje moglege terroristar eller krigshissarar vita alt om korleis dei jobbar.

Samstundes er det klårt at det må vera demokratisk styring med verkemidla dei kan bruke. Personvern, omsynet til enkeltmennesket og målet om eit ope og fritt samfunn må vektast opp i mot moglegheitene dei har for å avlytte folk til dømes.

Eg vil presisere at det er mykje av PST si verksemd som dei kan vera opne om, og at vi ikkje må gå tilbake til tidlegare tiders synder med massiv overvaking.

Men det finst folk der ute som ikkje har denne respekten for andre menneske sine liv og for det demokratiske samfunnet vi lever i. Desse må PST ha midlar og verktøy for å stoppe. Og vi kan ikkje gjera det lettare for potensielle forbrytarar å gjennomføre terror ved at PST må informere for mykje.

Sjølvsagt burde Janne Kristiansen visst at ho skulle sagt “ingen kommentar” – det er det inga usemje om. Men er det også ikkje enkelte spørsmål vi på Stortinget bør vi la liggje?