Eg vil ha sommar heile året!

Ute er det snøfokk, og i natt blir det sommar. Rettare: det blir sommartid, for klokka skal stillast ein time fram. Dette ritualet med å stille klokka to gongar årleg skapar sterke kjensler i meg. Om hausten pur glede. For då får eg ein time ekstra. Om våren blir eg fortvilt og arg. Då forsvinn ein time frå helga, fritida og livet mitt som eg må vente eit halvt år på å få att, og det er for lenge.

Greitt nok. Det er krigar og katastrofar kring om i verda som er langt, langt viktigare enn denne saka. Men lell: somt kan vi ikkje gjera noko med, medan anna kan vi faktisk gjera noko med. Reglementet for sommar- og vintertid tilhøyrer den siste kategorien.

For kva er eigentleg meininga med å framprovosere falskt jet-lag på dette viset? Dei av oss som har ein lett forstyrrbar søvnrytme blir skipla, mjølkekyrne likeså. Eg som endeleg har teke til å leggje meg tidlegare om kvelden dei siste to vekene blir frustrert fordi klokka blir 24 i morgon kveld om eg skal leggje meg til same tid som kl 23 er i kveld. Og frustrerte fruer skal ein passe seg for.

Vi kan gjera noko med dette, skreiv eg. Men så er det denne Europeiske unionen igjen. Det er sjølvsagt eitt eller anna EU-direktiv som bestemmer akkurat dette på same viset som dei tidlegare bestemte fasongen på agurkane.

Agurkane har som ved eit under vorte sleppte fri. No er det på tide å sleppe sommartida fri. Skal vi vera rampete i Noreg og ikkje gjera som EU seier, kan det svært gjerne vera i denne saka.

Vist 239 ganger. Følges av 1 person.
Annonse